Γιατί γράφω
Τον τελευταίο καιρό γράφω περισσότερα κείμενα απ’ ό,τι συνήθως. Όχι γιατί έχω χρόνο — ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν έχω αυτή τη στιγμή.
Αλλά γιατί όταν έχω άγχος, γράφω. Όταν είμαι στενοχωρημένη, πάλι γράφω.
Το γράψιμο είναι ο τρόπος μου να αποφορτίζομαι, να βάζω τις σκέψεις μου σε σειρά, να μην τις αφήνω να με πνίγουν.
Οπότε αυτό το κείμενο είναι και εξομολόγηση και κάλεσμα.
Και είναι γραμμένο από έναν άνθρωπο που είναι… κουρασμένος.
Όχι “κουρασμένος-να-κλείσω-για-Πάσχα”. Κουρασμένος σωματικά, ψυχικά, δημιουργικά, πρακτικά.
Από εκείνη την κούραση που δεν φεύγει με ύπνο.
Η επιλογή μου να φτιάχνω πολιτικά προϊόντα
Είμαι μικρή επαγγελματίας στην Ελλάδα του 2025. Επίσης, έχω κάνει μια συνειδητή επιλογή:
Φτιάχνω κυρίως πολιτικά προϊόντα. Χιουμοριστικά, σατιρικά, με σαφή θέση.
Δεν είναι για όλους, και δεν θέλω να είναι. Είναι για όσους καταλαβαίνουν,
όχι απλώς τι πουλάω, αλλά γιατί το πουλάω.
Ξέρω πως αν έκανα “ουδέτερα” πραγματάκια, θα μπορούσα να έχω περισσότερο κέρδος.
Αν απευθυνόμουν “σε όλους”, θα είχα ευκολότερο δρόμο.
Αλλά εγώ επέλεξα να μην χαϊδεύω τα αφτιά του mainstream.
Κι αυτό έχει τίμημα.
Δεν είναι μόνο το οικονομικό ρίσκο.
Είναι και το να εκτίθεσαι στα social media με όσα πιστεύεις. Και ναι, το hate πέφτει. Σχόλια, ειρωνείες, επιθέσεις. Όχι για τη δουλειά μου, αλλά για τις ιδέες μου. Αλλά δεν κάνω πίσω.
Γιατί η στήριξη που παίρνω από ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες, είναι πολύ πιο δυνατή και συγκινητική.
Δεν νιώθω απλώς ότι πουλάω ένα προϊόν. Νιώθω ότι μοιράζομαι κάτι που πιστεύω.
Η καθημερινότητα των μικρών επαγγελματιών
Δεν είμαι μόνη.
Γύρω μου υπάρχουν πολλοί άλλοι μικροί επαγγελματίες που κάνουν τα πάντα μόνοι τους:
- Παραγγέλνουν τις προμήθειες
- Φτιάχνουν τα προϊόντα
- Τα φωτογραφίζουν
- Τα ανεβάζουν στο site (όσοι έχουν)
- Κάνουν τα social media, τα λογιστικά, το καθάρισμα
- Τρέχουν σε προμηθευτές, κουβαλάνε κούτες, στήνουν ράφια
- Και αν περισσέψει χρόνος, προσπαθούν να ζήσουν λίγο
Όλα αυτά χωρίς ωράριο, χωρίς στήριξη, χωρίς σταθερότητα. {Και αφού το 24ώρο δεν φτάνει, καλούν συγγενείς και φίλους να βοηθήσουν! }
Ρεύμα, φόροι, λουκέτα: η σκληρή πραγματικότητα του 2025
Ξέρεις πόσα μαγαζιά βάζουν λουκέτο κάθε μήνα; Πόσοι απλώς “εξαφανίζονται” χωρίς καν αποχαιρετιστήριο ποστ;Γιατί δεν βγαίνει.Το ρεύμα διπλασιάστηκε.
Τα μεταφορικά και τα υλικά ανεβαίνουν συνεχώς. Και η φορολογία;
Ο ελεύθερος επαγγελματίας φορολογείται ακόμα κι όταν δεν έχει κέρδος.
Πληρώνει προκαταβολικά. Από το πρώτο ευρώ.
Και στο τέλος της χρονιάς, μπορεί να βγει και χρεωμένος,
όχι επειδή ξόδεψε, αλλά επειδή δούλεψε.
Αυτό που δεν θα σου προσφέρει ποτέ ένα μεγάλο κατάστημα
Μέσα σε όλα αυτά, εμείς οι μικροί, κάνουμε και έκπτωση. Και όχι μόνο αυτό.
Βάζουμε και ένα δωράκι στο πακέτο. Ένα σημειωματάκι, μια έκπληξη,
ένα μικρό “ευχαριστώ” που δεν θα σου το δώσει ποτέ ένα πολυκατάστημα.
Γιατί σε εμάς δεν είσαι αριθμός παραγγελίας. Είσαι άνθρωπος.
Είσαι κομμάτι αυτής της προσπάθειας.
Στα μεγάλα καταστήματα, αν το πάρεις σε μια τσάντα, πολύ σου είναι.
Ένα κάλεσμα εν όψει Πάσχα: Στήριξε μικρές επιχειρήσεις
Το φετινό Πάσχα, αν πρόκειται να πάρεις μια λαμπάδα, ένα δώρο, ένα βιβλίο, στήριξε έναν μικρό επαγγελματία.
Ένα τοπικό μαγαζάκι, έναν δημιουργό, ένα μικρό βιβλιοπωλείο.
Ακόμα κι αν το δεις 2 ευρώ πιο ακριβό.
Για εμάς, αυτά τα 2 ευρώ δεν είναι απλώς διαφορά τιμής.
Είναι η διαφορά ανάμεσα στο “υπάρχω” και στο “κλείνω”.
Γιατί όταν ο μικρός κάνει προσφορά, χάνει το κέρδος του.
Ο μεγάλος απλώς βγάζει λίγο λιγότερα.
Εμάς δεν μας παίρνει.
Για το τέλος: Αν δεν πάρεις από μένα, πάρε από κάποιον σαν κι εμένα!
Μικροί επαγγελματίες ενωθείτε – και κόσμε, στήριξέ μας.
Γιατί αν χαθούμε εμείς, δεν χάνεται μόνο το “μικρό εμπόριο”.
Χάνεται η φωνή της γειτονιάς, η αυθεντικότητα, η διαφορετικότητα.
Αν δε θες να στηρίξεις εμένα, δεν πειράζει.
Αγόρασε από κάποιον σαν κι εμένα.
Από κάποιον που κάνει τα πάντα μόνος του, όχι γιατί είναι ήρωας, αλλά γιατί δε θέλει να τα παρατήσει.